เช้านี้ คุณพ่อน้องก้องไม่อยู่ เราเลยต้องไป โรงเรียนเอง ....เอ้า..เตรียมตัวเรียบร้อย ลูกไม่ยอมทานข้าว ไม่เป็นไร เอาข้าวไปกินบ้าน บ.ใบไม้ก็ได้ กินนมหน่อยเนอะ นมแม่อ้ออร่อยที่สุดในโลก
(แม่เอาหน่มน้มที่ฟรีซไว้มาละลาย แล้วใส่ขวดให้ลูกน่ะ) ลูกก้องบอก อร่อย 555+ ช่างพูดจริง
คนรอรถมอเตอร์ไซค์เยอะจริง แม่เป็นคิวที่ 5 แน่ะ ทำไงดีนะ น้องก้องเราออกกำลังกายกันเหอะ เอ้าเดินกัน ลูกไม่ยอมให้แม่อุ้ม อุ้มก็อุ้ม เดินกันมาถึงหน้าบ้าน หนาวิ่งเล่นกัน 2 ตัว แม่ก็เห็นนะ พอเดินมาถึงใกล้ๆ วิ่งชนแม่ซะงั้น บนตัวแม่มี1.เป้ลูกก้อง 2.กระเป๋าสะพายแม่ 3.กระเป๋าใส่กล่องข้าว 4.ลูกก้อง แม่ล้มทั้งยืนเลย เอาเข่าทั้งสองลง ล้มไปข้างหน้า ลูกก็ล้มด้วยนะ แม่เห็นลูกล้ม เอาก้นลงแล้วหงายหลังไป ...ดีนะที่หัวไม่กระแทก ลูกรีบลุกขึ้น ทำท่าเหมือนจะร้องไห้ อ้าวกระเป๋าแม่ขาด แม่บอกให้เข้ามาในบ้าน ลูกเดินตามมาแบบงงๆ เลยไม่ร้องไห้ 5555 แม่ไม่รู้หรอกเราเจ็บตรงไหน อ๊ะ เปลี่ยนกระเป๋าแล้ว ล็อคบ้านเดินทางต่อกัน...นะลูก แม่ปวดตุ๊บๆนิดหน่อยที่หัวเข่า ..เดินไปเหงื่อจนไหลเข้าตา เข้าปาก แต่แรงฮึดมันเยอะ เพราะมีลูกไง ^^ แรงผลักมหาศาลเลยรู้มั้ย พอใกล้ถึง แม่บอกลูกว่า ลูกเดินมั้ย แม่อ้อเหนื่อยจัง ลูกมองหน้าแม่นะ แล้วบอกเดิน น่ารักที่สุด ....แล้วเราก็ถึงหน้าปากซอยกัน แม่พึ่งก้มดูขา อ้าว กางเกงยีนส์แม่ขาดเลยแฮะ..ถึงว่าปวดตุบๆ แต่เรื่องเล็กเนอะลูก ....
GONG 2y.5m.26d.
รักลูกจัง
